বোধোদয়

দেউতাকলৈ তাইৰ আগে-পিছেও ভয় লাগে ৷ মাকলৈ নালাগে, মাকৰ বুকুখন তাইৰ বাবে যে মৰমৰ ঘৰ ৷৷

মেট্ৰিকৰ ৰিজাল্ট ওলোৱাৰ দিনাও তাইৰ দেউতাকৰ ৰঙা চকুজোৰলৈ ভয় লাগিছিল ৷ আশা কৰা মতে ৰিজাল্ট নোহোৱাৰ দুখত তাই কান্দি কাটি মাকৰ বুকুত আশ্ৰয় ল’ব খুজিছিল ৷

“যাহ এইজনী, লোকৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে চাৰি-পাঁচটাত লেটাৰ পাইছে, আৰু তই আমাৰ নাক কাটিলি ”

মাকে তাইক ঠেলা মাৰি আঁতৰি গৈছিল ৷

বাৰান্দাত বহি স্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষকে মাক-দেউতাকক বুজাইছিল-“ লেটাৰ মাৰ্কছ নাপালেও তাইটো প্ৰথম বিভাগ পাইছে ৷ আৰু আপোনাৰ ছোৱালী নাচ, গান, আৰ্ট সকলোতে আগবঢ়া ৷ এনেকুৱা কণ্যা পোৱাটো আপোনালোকৰ ভাগ্য ৷”

মনৰ ডাৱৰ আঁতৰাই মাকে দেউতাকক কৈছিল-“মিঠাই আনকগৈ যাঁওক ৷”

ছোৱালীজনী চকু পানী মচি মচি ওলাই আহিছিল, মাকে তাইক সাৱটি ধৰিছিল, আগৰ দৰে, আকুলতাৰে !!

কৰবী ডেকা

 

By admin

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

− 3 = 1