শব্দৰ সাধু

শব্দই আঘাট হানে

শব্দ ই মায়াজাল গাঠে।

ভিন্ন ৰূপে দৰদী কণ্ঠ সজায়।

সময়ৰ বহু ৰাগত স্তব্ধ শব্দ

তথাপি ও উন্মুখ এটি শব্দ ৰ বাবে

কিজানি সাজিব পাৰি হৃদয় ৰ বাঘজাল।।

সপোনে গৰকা সময় বাংময় হৈ পৰে

বৰষুণৰ জিৰজিৰ শব্দ ই

বুকু ভেদি

অট্টহাস্য কৰে

নৈ খনৰ সাধুবোৰ আজি বেৰৰ জলঙাইদি

টপ্ টপ্ কৰে

কাগজ ৰ নাও বোৰ যে আজি

জীৱন্ত হল

কঠিয়া বোৰ ও ডৰক লাগি ৰল

বাৰিষা ৰ বানে

টগ্ বগ্ কৰে।

বৰ ভয় বৰ ভয়

কবিতা লগা বৰষুণ যে

তাণ্ডব হয়

তেতিয়া নতুন এটি সাধুৰ

পাতনি মেলে

জীয়া তেজলগা সাধুৰ।।।

পৰিণীতা বৰঠাকুৰ

By admin

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

72 − = 68